Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Το ασχημόπαπο

Όλοι γνωρίζουμε το παραμύθι με το ασχημόπαπο που τελικά έγινε ένας όμορφος κύκνος (αν και προσωπικά έχω τις ενστάσεις μου για το αν το παπάκι ήταν όντως άσχημο, δεν θα αναπτύξω το θέμα περαιτέρω).

 Όπως στο παραμύθι, έτσι και στον πλανήτη Διακόσμηση κάτι άσχημο -άκρως υποκειμενικό, το γνωρίζω- μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι όμορφο - επίσης άκρως υποκειμενικό, επίσης το γνωρίζω-. Η μόνη διαφορά είναι πως, σε αντίθεση με το παραμύθι, όπου απλώς η φύση έκανε  το έργο της, εμείς διαθέτουμε έναν λίγο λιγότερο φυσικό σύμμαχο, την μπογιά σε σπρέι.

Άπειρες ωδές έχουν γραφτεί στην μπλογκόσφαιρα (όπως λέμε και στο χωριό μου) για τις δυνάμεις μεταμόρφωσης που διαθέτει ένα μπουκάλι μπογιά σε σπρέι και όχι αδίκως, καθώς έχει την ικανότητα να πάρει κάτι παλιό/ντεμοντέ/απλό και να το μετατρέψει σε καινούργιο/μοντέρνο/κομμάτι που ξεχωρίζει. 

Χωρίς περαιτέρω μπλα μπλα λοιπόν, σας παρουσιάζω το σημερινό θύμα:
 



Το θύμα μας λοιπόν είναι ένα πλαστικό καδράκι από το 1 Euro Shop (μαντέψτε πόσο κάνει...), από υπέροχο πλαστικό σε απομίμηση πεπαλαιωμένης ξύλινης μπρουτζοχρυσής (εγώ και ο Καζαντάκης το 'χουμε πολύ στο θέμα της λογοπλασίας) κορνίζας. Το σημαντικό είναι πως διαθέτει τα βασικά και απαραίτητα: 1) κορνίζα 2) τζάμι 3) πλάτη με "τριγωνάκι" για το κρέμασμα (σημ. συχνά πυκνά με το που αφαρεί κανείς το πλαστικό που είναι συσκευασμένο το καδράκι, το τριγωνάκι για το κρέμασμα -είμαι σίγουρη πως υπάρχει σωστός όρος για το τριγωνάκι αλλά μου διαφεύγει αυτή την στιγμή- πέφτει. Μην πτοηθείτε, όλα φτιάχνονται με μία πινέζα!) Επίσης σημαντικό είναι το γεγονός πως καθότι πλαστικό είναι πολύ ελαφρύ, οπότε το κρέμασμα είναι παιχνιδάκι.

Σημ. Και που να μην ήμουν άτομο που μού την σπάνε τα υποριστικά (βλ. ανωτέρω καδρά-κι, τριγωνά-κι, παιχνιδά-κι....)

Η διαδικασία, όπως φαντάζεστε, είναι απλή. Αποσυναρμολογούμε το καδράκι (ήτοι αφαιρούμε την πλάτη, το εκτυπωμένο "έργο τέχνης" που εμπεριέχεται και το τζάμι) και παίρνουμε ανά χείρας τον σύμμαχο μας-επειδή τελειώσα σε άλλες χρήσεις τα δύο χρώματα με τα οποία έβαψα τα κάδρα που έχω σπίτι μου, παραθέτω εικόνες από βάψιμο σε χρώμα σπρέι που έχω ακόμα διαθέσιμο:



Στρώνουμε εφημερίδες για να μην τα κάνουμε ό-λ-α μπάχαλο και βάφουμε την κορνίζα στο χρώμα της αρεσκείας μας. Συνήθως δύο χέρια, από 20-30εκ. απόσταση, είναι αρκετά. Κατά προτίμηση και σύνεση, το βάψιμο πρέπει να γίνει σε εξωτερικό χώρο α) για να μην πάθουμε καρκίνο μία ώρα νωρίτερα και β) και αυτό είναι από προσωπική εμπειρία από προηγούμενες χειροτεχνίες μου, για να μην εναποθέσουμε ένα στρώμα μπογιάς σε σκόνη τριγύρω.....



Επανασυναρμολογούμε το κάδρο με έργο της αρεσκείας μας (π.χ. το οφθαλμολογικό πόστερ Α4 της χτεσινής ανάρτησης) και θαυμάζουμε το νέο μας έργο τέχνης. Τώρα το μόνο που μένει είναι να αποφασίσουμε που θα κρεμάσουμε το κάδρο και πόσα ακόμα θα φτιάξουμε :)

Ένα μπουκάλι μπογιά σε σπρέι θα σας φτάσει να βάψετε τουλάχιστον 5,6 κάδρα, ίσως και παραπάνω, οπότε το κόστος- χωρίς το έργο που θα επιλέξετε να εκθέσετε- είναι περίπου 12€ για 6 (6€ τα κάδρα+6€ η μπογιά σε σπρέι).

Δεδομένου του χαμηλού κόστους και για όσους από εσάς διαθέτετε απογόνους σε νεαρή ηλικία, τα καδράκια αυτά, βαμένα σε έντονα χαρούμενα χρώματα ή απλό λευκό/ιβουάρ,  είναι ό,τι πρέπει για να κορνιζάρετε τις καλλιτεχνικές δημιουργίες των μπόμπιρών σας. Ακόμα και το όνομα του παιδιού σας (ένα γράμμα/κάδρο) θα ήταν μία  γλυκιά διακοσμητική ιδέα για τον τοίχο του δωματίου του.

Για όλους εμάς τους υπόλοιπους, είναι μία εύκολη και φθηνή λύση για να διακοσμήσουμε σε χρώματα που μας ταιριάζουν και να καλύψουμε άδειες επιφάνειες στους τοίχους του σπιτιού μας, όπως εφάρμοσα εγώ στο δικό μου:



Κλείνοντας, να επιστήσω την προσοχή σας στα ακόλουθα: 1) καθώς δεν έχουμε ούτε τρίψει, ούτε περάσει με βάση τα κάδρα πριν βαφτούν, δεν τα μεταφέρουμε εναποθέτοντας το ένα πάνω στο άλλο καθώς υπάρχει κίνδυνος να γδαρθει η μπογιά 2) όταν βάζουμε την πινέζα για να συγκρατήσουμε το τριγωνάκι, το κάνουμε πριν επανασυρμολογήσουμε το κάδρο, διαφορετικά καταλήγουμε στο  αποτέλεσμα της κάτωθι φωτογραφίας 3) επειδή η ποιότητα κατασκευής είναι η αναμενόμενη και υπάρχει "υψομετρική" διαφορά ανάμεσα στα ποδαράκια εντός της κορνίζας και της πλάτης με αποτέλεσμα να φεύγει το τζάμια από την θέση του, μπορείτε είτε να το κολλήσετε από μέσα με λίγο σελοτέιπ, είτε να βάλετε ένα χαρτί διπλωμένο ώστε να φρακάρει όταν μπαίνει και η πλάτη.



Μην κολλήσετε αν δεν έχετε το έργο κάποιου ζωγράφου για να κορνιζάρετε. Βάλτε στο κάδρο ό,τι σας αρέσει και σας ευχαριστεί να κοιτάζετε, από μία φωτογραφία έως την σελίδα με το αγαπημένο σας απόσπασμα από ένα βιβλίο ή και ακόμα μια χειρόγραφη φράση ή αφιέρωση.

Καλά πειράματα!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου