Αλλαγή γούστου: κοχύλια

Τον τελευταίο καιρό, πιάνω συχνά τον εαυτό μου να επιθυμεί ή να θεωρεί ωραία κομμάτια και τάσεις που παλιότερα, στην καλύτερη των περιπτώσεων, απλώς θα με άφηναν αδιάφορη. Αυτό στο δικό μου μυαλό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: πως μεγαλώνω. Τώρα αν μεγαλώνω ηλικιακά ή διακοσμητικά, αυτό είναι άλλο θέμα.

Σε μία τέτοια αλλαγή γούστων λοιπών, είχα δει πέρσυ τα κάτωθι κοχύλια/μπωλ στον ιστότοπο της Inart και τα είχα λατρέψει.


Στα μάτια μου έχουν όλη την ομορφιά των κοχυλιών, με μία μικρή δόση ντιζάιν, και τίποτα από το κιτς των θαλάσσιων αυτών θυσαυρών (βλ. καθρέπτες με κορνίζες από κοχύλια: μία διακόσμηση που αν ποτέ αρχίσει να μου αρέσει, θα αρχίσω να ανησυχώ σοβαρά).

Ο προαναφερόμενος όμως ιστότοπος δεν διαθέτει ηλεκτρονικό κατάστημα (προς μεγάλη ανακούφιση του καλού μου) και απευθύνεται μόνο σε όσους προμηθεύονται επί χονδρικής από εταιρεία. Εδώ στην περιοχή, ένα μόνο μαγαζί έχω δει να φέρνει τα προϊόντα της εν λόγω εταιρείας και (πάλι προς ανακούφιση του καλού μου) κυρίως αυτά που δεν ταιριάζουν στο δικό μου στυλ διακόσμησης. 

Το Σάββατο όμως είχαμε ανέβει Αθήνα (ναι, ναι, το πάμε όπως το βλέπουμε στον χάρτη!) και κλασσικά εικονογραφημένα έσυρα το έτερον ήμισυ στο Jumbo που είναι κοντά στο πατρικό μου, το οποίο διατηρεί την εκνευριστική πολιτική να αλλάζει συχνά την θέση των προϊόντων. Ψάχνοντας λοιπόν για κανένα όμορφο κλουβοφάναρο (κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια), στο τέρμα ενός -στενότατου- διαδρόμου, χωρίς καμία ιδιαίτερη προβολή, βρήκα το αμέσως καλύτερο πράγμα: την Κινεζική αντιγραφή των ανωτέρω και εννοείται πως πήρα ένα τεμάχιο και από τα τρία διαθέσιμα σχέδια στις γνωστές τιμές του καταστήματος! 

Για το μεγαλύτερο κοχύλι αποφάσισα να τολμήσω μία σύνθεση με παχύφυτα και να του δώσω την κεντρική σκηνή στο τραπέζι του σαλονιού.




Το μεσαίο και το μικρότερο κοχύλι είναι -για την ώρα- σε ένα νέο έπιπλο που προστέθηκε στο Άσυλο (δωρεά από το πατρικό, το οποίο και δεν το χρησιμοποιούσε). Το μεσαίο το έχω αφήσει ως έχει, για να φαίνεται το όμορφο γαλάζιο εσωτερικό του, ενώ στο μικρό φύτεψα ένα ακόμα παχύφυτο.
Σίγουρα δεν έχουν τις θυληκές καμπύλες των κοχυλιών της Inart αλλά είναι εξίσου όμορφα και προσδίδουν μία νότα πιο ανάλαφρη, ανάλογη με την αλλαγή του καιρού προς την άνοιξη.

Και ορίστε και η νέα προσθήκη, η οποία, από το Σάββατο το βράδυ που τήν φέραμε, έχει αλλάξει διακόσμηση κανά δυο φορές και κάτι μου λέει πως σύντομα δεν θα είναι μαύρου χρώματος!

Την καλημέρα μου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις