Το πραξικόπημα της κορνίζας

Οι παλιές μέρες όπου οι κορνίζες είχαν μόνο τον βοηθητικό ρόλο πάνω στους τοίχους μας έχουν περάσει και με μία δόση πραξικοπήματος, πέταξαν τον κύριο πρωταγωνιστή- τον πίνακα- εκτός δράσης και ανέλαβαν οι ίδιες τα ηνία στο πεδίο μάχης που ονομάζεται διακόσμηση τοίχου. 

Πλέον, ποιος χρειάζεται επώνυμους -και μη- πίνακες ζωγραφικής για να διακοσμήσει τους τοίχους του, όταν μπορεί να το κάνει εξίσου εντυπωσιακά μόνο με κορνίζες; 



Κανόνες σε αυτή την επιλογή δεν υπάρχουν. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε απλές ή περίτεχνές κορνίζες ή ακόμα και συνδυασμό των δύο, να επιλέξετε μεγάλο ή μικρό αριθμό ή και μία μόνο κορνίζα, να τις βάψετε όλες στο ίδιο χρώμα για μία πιο συνεκτική εικόνα ή να είναι όλες σε αποχρώσεις του ίδιου χρώματος ή και τελείως διαφορετικού χρώματος, να τις κρεμάσετε την κάθε μία ξεχωριστά ή την μία πάνω στην άλλη, να τοποθετήσετε κάτι άλλο από πίνακα σε αυτές ή να τις αφήσετε εντελώς άδειες, ή, ή, ή....

Τα μπόνους; Οπτικά είναι πολύ πιο ελαφρές από ότι ένας πίνακας, άρα ταιριάζουν και σε μικρότερους χώρους, μπορούν να πάρουν ακριβώς το χρώμα που θέλετε ή χρειάζεστε και, ανάλογα με το στυλ της κορνίζας, μπορούν να ταιριάξουν τόσο σε μοντέρνους όσο και σε πιο κλασσικούς χώρους.

Στο Άσυλο φιλοξενούνται κατά καιρούς διάφοροι συνδυασμοί από άδειες κορνίζες. Αυτό το διάστημα πάντως έχω πάει με την επιλογή των μονών κορνίζων, μία στο τζάκι (το οποίο εξακολουθεί να μου την σπάει διακοσμητικά) και μία αρκετά μεγάλη απέναντι από την κυρία είσοδο (αυτή έχει βρει την μόνιμη θέση της εκεί), όπου ανάλογα με την εποχή κρέμεται και το αντίστοιχο στεφανομπιχλιμπίδι.

Την καλημέρα μου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου