Ένα καθώς πρέπει ανοιξιάτικο στεφάνι

Σας έχει τύχει ποτέ να έχετε στην κατοχή σας την μη συνηθισμένη εκδοχή ενός οποιούδηποτε αντικειμένου, χώρις προηγούμενως να έχετε δοκιμάσει την καθιερωμένη και παραδοσιακή εικόνα του; Εμένα, αυτό φαίνεται να μου συμβαίνει όχι και τόσο σπάνια και τα στεφάνια του Ασύλου είναι περίτρανη απόδειξη του προαναφερόμενου. 

Μέχρι έχτες, στο Άσυλο υπήρχαν διάφορα στεφάνια. Στεφάνι από σελίδες βιβλίου, στεφάνι εξ'ολοκλήρου από χαρτί, στεφάνι με σπάγκο, στεφάνι από φίλτρο απορροφητήρα και άλλα διάφορα στεφάνια που πλέον έχουν περάσει στην ανακύλωση. Κοίνο χαρακτηριστικό όλων αυτών των στεφανιών ήταν η μη παραδοσιακή εικόνα τους. Κι όμως, όποτε χάζευα στο διαδίκτυο για στεφάνια, τα παραδοσιακά ήταν από τα πρώτα που θεωρούσα όμορφα. Σαν -πυρηνικό-αντιδραστήρι που είμαι όμως (αυτή είναι η μόνη αιτιολογία που μπορώ να βρώ για τον εαυτό μου), επέλεγα να φτιάξω τα μη συμβατικά. Αυτό έπρεπε να αλλάξει και έτσι το σχέδιο μπήκε σε δράση. 

Από την προηγούμενη εβδομάδα είχα συνεννοηθεί με το τοπικό ανθοπωλείο πως ήθελα μερικά τεχνητά άνθη και εχτές το απόγευμα η ιδιοκτήτρια είχε την καλοσύνη να με ενημερώσει πως μόλις είχε ολοκληρώσει τις νέες παραλαβές! Έτσι είχα την ευκαιρία να δω το εμπόρευμα πριν από όλους και να διαλέξω αυτά που ήθελα (όσο τρελό και να ακούγεται αυτό, φαίνεται πως στην επαρχία τα τεχνητά άνθη ενόψει Πάσχα φεύγουν σε χρόνο μηδέν προς καλλωπισμό των τάφων!).

Μετά λοιπόν από κάποια ώρα, γύρισα με τα καλούδια και έβγαλα τα όπλα (σιλικόνης για να μην παρεξηγηθούμε) και το πρώτο πράγμα που έφτιαξα ήταν ένα παραδοσιακό ανοιξιάτικο στεφάνι!
Προτίμησα να κινηθώ στα υπάρχοντα χρώματα της λοιπής διακόσμησης του τζακιού, όποτε και επέλεξα λουλούδια σε πράσινο και άσπρο συν τα μικρά πράσινα μηλαράκια. Η κατασκευή ήταν απλή, απλώς τράβηξα τα άνθη από τα κοτσάνια, τους έβαλα λίγη κόλλα σιλικόνης στην βάση και τα κόλλησα στο στεφάνι. Το μόνο που δεν έχω κολλήσει αλλά δέσει είναι το κλαδί με τα μηλαράκια, το οποίο και έπιασα στο στεφάνι με δεματικά (tire up).
Ο συνδυασμός άσπρου-πράσινου αρχίζει να καθιερώνεται για τα καλά τόσο στα γούστα μου όσο και στο Άσυλο.
 Μου αρέσει πολύ που αυτό το στεφάνι είναι παχύ, σχεδόν σαν φωλιά πουλιών και σίγουρα θα ήταν και μία χαρά επίπεδα τοποθετημένο σε ένα τραπέζι με ένα κερί στην μέση.

Όσα άνθη και φύλλα περίσσεψαν από την κατασκευή του στεφανιού, χρησιμοποιήθηκαν στην μπάλα λυγαριάς που επίσης προμηθεύτηκα από το ανθοπωλείο και πλέον κοσμεί το τραπέζι της τραπεζαρίας.
Το καλύτερο; Και οι δύο κατασκευές κόστισαν μόλις 15 Ευρώ (ο λογαριασμός στο ανθοπωλείο μαζί με κάποιες άλλες αγορές έφτασε μόνο τα 33 Ευρώ χάρη στις  "ειδικές" τιμές που μου έκανε η ιδιοκτήτρια!). Πλέον, περιμένω πως και πως το Σαββατοκυριάκο για να βγάλω και την Πασχαλινή διακόσμηση και να παίξω με το ντεκόρ του Ασύλου!
Την καλημέρα μου.

Σχόλια

  1. Tτο στεφάνι είναι τέλειο! Θέλω και εγώ να φτιάξω ένα για το τζάκι γιατί είναι κενό από πάνω, αλλά λέω να το αφήσω όλο το καλοκαίρι.
    Σκεφτόμουν κάτι σαν αυτό που προτείνεις ή με σπάγκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα & ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Για τη διακόσμηση του τζακιού, τα στεφάνια είναι μία εξαιρετική επιλογή, ειδικά με την γυψοσανίδα της καμινάδας (λόγω βάρους). Ό,τι κι αν αποφασίσεις να φτιάξεις, θα ήθελα να το δω.

      Διαγραφή
  2. Αν και παλαιά η ανάρτηση ,οι ιδέες σου παραμένουν πάντα επίκαιρες.Πολύ κομψός ο συνδυασμός λευκού-πράσινου.
    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις