Από βαρετό σε ζωηρό: το πορτοκαλοκόκκινο σε εφαρμογή!



Αν θυμάστε λίγο πριν τις εορτές ανέβασα την ανάρτηση Πορτοκαλοκόκκινο με αφορμή την επιθυμία μίας ξαδέλφης να ανανεώσει τους χώρους της σαλονοτραπεζαρίας της. Το Σαββατοκύριακο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα, η ξαδέλφη βρήκε επιτέλους την ψυχική δύναμη να πάρει την μεγάλη απόφαση και να ενδώσει τόσο σε αυτή της την επιθυμία όσο και στις δικές μου πιέσεις ιδέες. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν από το τζάκι, το οποίο παρουσίαζε προβλήματα καπνού και μετά από διάφορες επιδιορθώσεις κατέληξε με μία ομορφότατη τρύπα στην γυψοσανίδα της καμινάδας και κατόπιν με ένα ελκυστικότατο μπάλωμα. Όλοι οι τοίχοι, τα ράφια και η καμινάδα ήταν βαμμένα σε ένα ενιαίο χρώμα ανοιχτότατου μπεζ-ζαχαρί από τότε που πρωτοφτιάχτηκε το σπίτι, περί το 2006. Το να καταφέρουμε να βάψουμε την καμινάδα στην ακριβώς ίδια απόχρωση ήταν πρακτικά αδύνατο, καθώς παρόλο που οι κωδικοί των χρωμάτων είχαν κρατηθεί, ο χρόνος είχε σίγουρα δώσει και αυτός τη δική του σφραγίδα στο χρώμα των τοίχων, οπότε οποιαδήποτε προσπάθεια να κρατήσουμε το ενιαίο χρώμα του ενιαίου χώρου δεν ήταν μία επιλογή που της δώσαμε και πολύ σκέψη. Στην εξάλειψη αυτής της ενιαίας επιλογής σημαντικό ρόλο έπαιξε και η επιθυμία του ζευγαριού να δώσει λίγο χρώμα στους βαρετούς ζαχαρί τοίχους. 
Στην έλειψη "ζωής" συνέβαλλε επίσης σημαντικά και η σχεδόν παντελής έλλειψη διακοσμητικών στοιχείων με λίγο χρώμα: τα περισσότερα ήταν  είτε κρύσταλλα & inox ή μουντών αποχρώσεων. Δυστυχώς, μέσα στην αναμπουμπούλα να τα προλάβουμε όλα και με την πίεση των εορτών, το έναυσμα της όλης υπόθεσης, το τζάκι, ξεχάστηκε να φωτογραφηθεί αλλά νομίζω πως θα καταλάβετε πως ήταν από τις "μετά φωτογραφιές".

Θυμίζω και πάλι πως η αρχική σκέψη ήταν να δοθεί λίγο χρώμα στον χώρο μόνο μέσω της καμινάδας του σπιτιού. Ευτυχώς, η ξαδέλφη μετά από αρκετή μουρμούρα εκ μέρους μου, δέχτηκε να βάψει και τον ένα τοίχο της τραπεζαρίας και μετά από δυο-τρεις ημέρες ξεβολέματος (βλ. έπιπλά και πράγματα στοιβαγμένα σε μία άκρη+ δύο μικρά παιδιά) να αποκτήσει ένα σπίτι με αρκετή σπιρτάδα και ζεστασιά.
φωτογραφία τραβηγμένη  με το τζάκι στην πλάτη μου

Όπως φαίνεται από τις παραπάνω φωτογραφίες, ο ενιαίος χώρος σαλονιού και τραπεζαρίας χωρίζεται από αυτήν την χτιστή βιβλιοθήκη. Επιλέγοντας να βάψει τον τοίχο που φαίνεται ως φόντο της βιβλιοθήκης όταν κανείς την κοιτάζει από τον καναπέ κατάφερε και να φέρει το χρώμα στο σαλόνι και να το ενώσει με την καινούργια βαμμένη καμινάδα και να μην κάνει τον χώρο κλειστοφοβικό στην περίπτωση που διάλεγε να βάψει τον τοίχο πίσω από τον καναπέ.

Μην δίνετε σημασία στον αγωγό καθώς ακόμα δεν έχουν βρεθεί περσίδες
Το τζάκι ήταν πιο χρονοβόρα υπόθεση όλης της ανακαίνισης του χώρου. Στην πρώτη επίσκεψη της ξαδέλφης στο χρωματοπωλείο είδε ένα ιταλικό προϊόν, το οποίο στην ουσία ήταν ένα ολοκληρωμένο σύστημα τεχνοτροπίας, με δικό του αστάρι και ειδικά χρώματα, το οποίο μετά από έναν όχι και τόσο απλό τρόπο εφαρμογής (τουλάχιστον για εμένα) έδινε "νερά" χρωμάτων & μεταλλικών αποχρώσεων (ασημί ή χρυσαφί) πάνω σε ένα χρώμα βάσης. Αφού έφερε πίσω το χρωματολόγιο και αφού κατάφερε με τον σύζυγο να αποφασίσουν σε μία απόχρωση, επιστρέψαμε την επόμενη μέρα στο χρωματοπωλείο και ρωτώντας μάθαμε πως αυτό το σύστημα έχει αντοχή μέχρι τους 60 βαθμούς Κελσίου, οπότε και αρχίζει να ρευστοποιείται! Λαμπρά! Δεδομένου ότι η γυψοσανίδα δεν έχει μονωθεί και αναπτύσσονται θερμοκρασίες που δεν σου επιτρέπουν να την ακουμπάς (εξού και η έλειψη οποιουδήποτε διακοσμητικού πάνω στην γυψοσανίδα!), το προϊόν αυτό ήταν ακατάλληλο για την περίπτωσή μας. Επίσης λαμπρά, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τον χρόνο που δαπανήθηκε για να επιλεχθεί αρχής εξ'αρχής και ότι ήμασταν ήδη περί το δίωρο στο χρωματοπωλείο. Αποφασίσαμε να μην το ρισκάρουμε, πετώντας 55 Ευρώ, και να πάρουμε ένα συμβατικό πλαστικό χρώμα, το οποίο, σύμφωνα με τα λεγόμενα των υπαλλήλων, θα αντέξει στις υψηλές θερμοκρασίες. Έτσι επιλέχθηκε το ροδακινί της φωτογραφίας. Η ξαδέλφη όμως είχε κολλήσει στα μεταλλικά εφέ του ιταλικού προϊόντος και κανένα συμβατικό χρώμα δεν θα μπορούσε να σταθεί αντάξιο της εικόνας που είχε δημιουργήσει στο μυαλό της. Έτσι, αποφασίσαμε να αντιγράψουμε τρόπον τινά το ολοκληρωμένο προϊόν και προμηθευτήκαμε και ένα μικρό κουτάκι χρυσό χρώμα. Αφού ο γαμπρός της έβαψε λοιπόν όλη την καμινάδα στο ροδακινί χρώμα βάσης, αραίωσα το χρυσαφί χρώμα με νερό και με ένα σφουγγαράκι και μία πατσαβούρα (και αρκετές βαθιές ανάσες) άρχισα να βάφω την καμινάδα όπως έκανα παλιότερα κάποια φόντα στους πίνακες που ζωγράφιζα. Και όπως λέει και και το ρητό "ο τολμών νικά". Το αποτέλεσμα τελικά ήταν καλύτερο από ότι το είχαμε φανταστεί.

Ανάλογα με την ώρα της ημέρας, τα επίπεδα και τις πηγές φωτισμού αλλά και την γωνία θέασης, η καμινάδα δείχνει και ένα άλλο πρόσωπο. Τις πρωινές ώρες, με  έντονο φυσικό φως, το χρυσό ίσα ίσα που φαίνεται σαν λάμψη πάνω στο ροδακινί, ενώ με τον απογευματινό ήλιο ή το φως από τα φωτιστικά παίρνει μία πιο βαθειά απόχρωση και φαίνονται εντονότερα τα εφέ καπνού. Το καλύτερο; Συνολικά κόστησε μόλις 20 Ευρώ σε υλικά αντί των 55 Ευρώ του συστήματος συν την ικανοποίηση του να βλέπεις κάτι που έχεις δημιουργήσει με τα χέρια σου!

Και επειδή ανακαίνιση χωρίς αξεσουάρ είναι τούρτα χωρίς κερασάκια, το επόμενο βήμα μας ήταν να στολίσουμε την βιβλιοθήκη! Μετά από μία επίσκεψη στα Jumbo, δύο μπουκάλια σπρέι μπογιάς και επιλογές από ήδη υπάρχοντα διακοσμητικά στοιχεία δώσαμε στα πρώην υποτονικά μπεζ ράφια αρκετή δόση χρώματος. 

Τα στρογγυλά μικρά βάζα καθώς και τα κεριά ήταν αγορές από τα Jumbo. Το κόκκινο φανάρι ήταν ξεχασμένο στην βεράντα και έτοιμο για τον κάδο σκουπιδιών πριν βαφτεί μπορντω/κόκκινο ενώ για μία επιπλέον δόση χρώματος διάφορα βιβλία ντύθηκαν με κόκκινο και πορτοκαλί χαρτί.

Και για τα ραφάκια στο τζάκι χρησιμοποιήσαμε ήδη υπάρχοντα αντικείμενα τα οποία πήραν νέα ζωή μετά από ένα χέρι μπογιάς.
Το πρώην σκουριασμένο φαναράκι, έγινε σαν καινούργιο με σπρέι μπογιάς

Ο καναπές απέκτησε δύο ακόμα μαξιλάρια σε πορτοκαλί χρώμα για να σπάσει λίγο ο μεγάλος καφές όγκος του και το μόνο που μένει πλέον είναι να βρεθεί ο κατάλληλος πίνακας για τον τοίχο πίσω του.
Απολογισμός;
120 ευρώ περίπου +δυο-τρεις μέρες ξεβολέματος+προσωπική εργασία + τόλμη & θέληση=ένας ανανεωμένος χώρος κατάλληλος για ένα νεαρό ζευγάρι με δύο μικρά παιδιά με τη δόση χρώματος που αναζητούσαν!
Την καλησπέρα μου

2 σχόλια:

  1. Τέλεια τέλεια τέλεια η ανανέωση!!! Άλλος χώρος έγινε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σού άρεσε Ανναστέλλα και όντως ο χώρος ζωντάνεψε αρκετά :)

      Διαγραφή