Τετάρτη, 1 Μαΐου 2013

Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω

Συχνά στα ιστολόγια που ασχολούνται με τη διακόσμηση, γράφουμε και εκθέτουμε πράγματα και  στυλ που μάς αρέσουν και θα θέλαμε κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ή να ενσωματώσουμε στους δικούς μας χώρους. Αυτή η ανάρτηση δεν έχει τίποτα να κάνει με την προηγούμενη διατύπωση. Αντιθέτως, έχει να κάνει με ακριβώς το ... αντίθετο, ήτοι τάσεις και μόδες που εγώ ποτέ δεν κατάλαβα και με τίποτα δεν θα ήθελα στον δικό μου χώρο, εγκαινιάζοντας έτσι και μία νέα ετικέτα αναρτήσεων, την "Αντί-εμμονές".

Πρώτη αντί-εμμονή λοιπόν το IKAT ύφασμα

Κατανοώ πως έχει μία παράδοση από πίσω του, αλλά εμένα το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό όποτε βλέπω ένα τέτοιο ύφασμα είναι θολούρα, εικόνες μικρής ανάλυσης, θόρυβος και χαμηλή ευκρίνεια, στρες, δουλειά... Με άλλα λόγια, τίποτα όμορφο, παρά μόνο έννοιες κοινώς αποδεκτές ως δυσάρεστες.

Επόμενη στάση οι καθρέπτες με κοχύλια

Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω... Ας πω απλώς πως τους θεωρώ από τα πιο κακόγουστα πράγματα που μπορεί να έχει κάποιος σε ένα δωμάτιο. 

Τρίτη & τελευταία αντί-εμμονή για αυτή την ανάρτηση, τα υπερβολικά πεπαλαιωμένα έπιπλα

Δεν λέω μου άρεσουν τα παλιά κομμάτια και τα έπιπλα που έχουν μία ιστορία αλλά αυτά είναι σαν ξενοδοχεία σκόρου και τερμιτών. Λίγη παλαιότητα είναι πιθανώς ωραία αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να φορέσω ένα ρούχο που έχει αποθηκευτεί σε μία συρταριέρα όπως οι παραπάνω ή να φάω σε ένα τραπέζι όπως της φωτογραφίας. Και δεν με νοιάζει αν τυπικά και ουσιαστικά είναι καθαρά, φαίνονται βρώμικα!

Η σειρά των παραπάνω δεν έχει να κάνει τίποτα με το επίπεδο δυσαρέσκειάς μου προς αυτά, τα θεωρώ όλα εξίσου άσχημα.

Αλλά όπως λέει και ο πατέρας μου: περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα!
Την καλημέρα μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου