Τραπεζάκι σαλονιού: διακόσμηση vs λειτουργικότητας

Αυτή η ανάρτηση έχει ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μία η ομορφιά και από την άλλη η λειτουργικότητα. Δύο έννοιες που δυστυχώς αρκετές φορές συγκρούονται όταν έχουν να κάνουν με τη διακόσμηση ενός χώρου ή στην συγκεκριμένη περίπτωση ενός επίπλου: του τραπεζιού του σαλονιού. 
Το στυλιστικό μυστήριο του εν λόγω επίπλου έχει προ πολλού αποκρυπτογραφηθεί και συνοψιστεί από πολλούς, ερασιτέχνες & μη, και σε γενικές γραμμές ακολουθεί τους παρακάτω κανόνες: 

1. Μία στίβα με μεγάλα βιβλία
2. Ένα ζωντανό φυτό ή λουλούδια
3. Ένα -δυο διακοσμητικά κουτιά ή μπωλ
4. Ένα διακοσμητικό αντικείμενο με προσωπική αξία/υπογραφή
5. Κεριά
6. Έναν δίσκο για γκρουπάρισμα κάποιων από τα ανωτέρω
7. Διαφορετικά ύψη/μεγέθη των αντικειμένων
8. Τοποθέτηση σε τετράγωνες/ορθογώνιες διατάξεις

Οι παρακάτω φωτογραφίες είναι αποδεικτικό υλικό των προαναφερομένων κανόνων για ένα σικ διακοσμημένο τραπέζι σαλονιού.
Τα λατρεύω όλα. Ακόμα και εκείνα που δεν ταιριάζουν διακοσμητικά στο στυλ του Ασύλου, ταιριάζουν μια χάρα στο κομμάτι του εγκεφάλου μου που αρέσκεται σε διακοσμητικές διαδικτυακές αναζητήσεις. Και, πραγματικά, τι υπάρχει στις παραπάνω φωτογραφίες, που να μην λατρέψει κανείς; Μία μικρή επιφάνεια, συνήθως κάτω του 1τ.μ., γεμάτη στυλ, χρώμα & προσωπικότητα. Τέλεια!

'Η μήπως όχι; 

Δυστυχώς, όχι. Γιατί όσο όμορφα διακοσμημένα και να είναι αυτά τα τραπεζάκια σαλονιού, έχουν χάσει ένα πολύ σημαντικό ποσοστό της ταυτότητάς τους, ήτοι την λειτουργικότητα και πρακτικότητά τους.Τουλάχιστον όσο αφορά τα μέσα Ελληνικά δεδομένα όπου α) δεν υπάρχει ξεχωριστό καθιστικό με τηλεόραση και ξεχωριστό σαλόνι β) το τραπεζάκι του σαλονιού συχνά μετατρέπεται σε τραπεζαρία γ) Παιδιά, σκυλιά, γατιά και άλλα εις -ιά αδιαφορούν παντελώς για τη διακόσμηση.

Γιατί όσο και αν μου αρέσουν αυτά τα τραπέζια και η διακόσμησή τους, δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα πως τα βράδια που θέλω να κάτσω να φάω, μετά από τουλάχιστον 10 ώρες εκτός σπιτιού, θα πρέπει να αρχίζω να μετακομίζω βιβλία, μπολάκια, κεριά και άλλα αντικείμενα για να κάνω χώρο να ακουμπίσουμε τα πιάτα μας. Ωραία η διακόσμηση, ωραία όταν ακολουθεί την λειτουργία & λειτουργικότητα, όχι όταν την εμποδίζει, γιατί, καλώς ή κακώς, τα σπίτια είναι για να τα ζούμε και να μας κάνουν να αισθανόμαστε άνετα και όχι για να τα υπηρετούμε στο όνομα του στυλ & της διακόσμησης.

Μ'αρέσουν αυτά τα τραπεζάκια σαλονιού, μου αρέσουν πολύ και μερικές φορές ζηλεύω που το τραπεζάκι στο Άσυλο δεν έχει τόσα καλούδια επάνω του. Μου αρέσουν αλλά μετά έρχεται το βράδυ και η κούραση της ημέρας και το τραπεζάκι στο Άσυλο, φαίνεται αρκετά διακοσμημένο για τις δικές μου ανάγκες.
Την καλησπέρα μου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις